In Buffon’s ‘l’Histoire Naturelle’uit 1756, vinden we de eerste opmerking over de Turkse Angora kat. In de 16de eeuw, zou een exemplaar van dit ras naar Europa zijn gebracht. Hoewel er twijfel is over de juistheid van dit bericht, staat het wel vast, dat aan het einde van de 16de eeuw, de kat in Italie en korte tijd later, ook in Frankrijk werd ingevoerd. Het woord ANGORA is de naam van de hoofdstad van Turkije die in 1930 werd veranderd in Ankara. Tot in de zeventiger jaren, konden de Turkse Angora katten slechts in Turkije verkregen worden en wel in de dierentuinen van Izmir en Ankara, waar ze i.v.m. de bedreiging van uitsterven, gehouden en gefokt werden. Merkwaardig genoeg werden op een zeker moment alle witte langharige katten ‘Angora’s’ genoemd. Vooral in Engeland was dit het geval. Maar ook in Nederland reageren nog steeds veel mensen op advertentie’s voor Turkse Angora’s in de verwachting met een Perzische kat te maken te hebben. Alle gedomesticeerde katten zijn oorspronkelijk terug te voeren op verschillende soorten wilde katten. Zo is de vroegst bekende ’huiskat’ uit het oude Egypte, een waarschijnlijke kruising van de aldaar levende gele kat en de moeraskat. In Europa is de wilde boskat met haar varianten de voorvader. Het juiste verloop van de afstamming is niet bekend. Toen in Engeland de belangstelling begon voor het fokken van katten, begon men  met een Turkse Aangora en een wollige Afgaanse kat, waarvan het exacte ras niet bekend is. Hieruit is de Perzische kat voort gekomen. In de begintijd werd helaas niet al te nauw gekeken en veroverde de Perzische kat de publieke belangstelling, ten koste van de Turkse Angora. Door deze handelswijze raakte de Turkse Angora in de vergetelheid.

Op YouTube staat een filmpje van een van mijn nestjes, gemaakt door de firma Stockshot.
Bekijk het filmpje hier.

TURKSE VAN EN DE TURKSE ANGORA

In het midden van de vijftiger jaren werden katten uit Turkije naar Amerika en Engeland geëxporteerd. De Britten importeerde de Turkse Van kat. Deze natuurkat die leeft rond het Van meer aan de grens gelegen met Rusland (Armenie). Mevrouw Lushington, heeft in dit verband veel bijgedragen aan het bekend worden van het ras. Op haar reizen door Turkije, bracht zij een stel Turkse katten mee terug naar Engeland en ging er mee fokken. Haar resultaten baarden veel opzien en op een tweede reis bracht zij opnieuw kittens mee, ter vergroting van de genepoel. Jammer genoeg was registratie en fokplaning juist haar zwakke zijde, zodat de raskenmerken die zij voor de Turkse Van en Turkse Angora had op gesteld, erg omstreden geworden. In elk geval zijn beide rassen verschillend, getuige het feit dat de Turkse Angora veel eleganter en sierlijker van bouw is. De kleuren die men bij de Turkse Van wil zien, is een witte kat met een vol gekleurde staart en diverse vlekken op de kop en rug, De voorkeur is twee vlekken op de kop en 1 à twee vlekken op het lichaam. De Turkse Angora komt in alle natuurlijke kleuren voor, van zonder wit tot met heel veel wit net als bij de Turkse Van kat. Toch is het vrij logish dat er veel overeenkomsten tussen beide rassen bestaat, gezien het feit dat ze geografisch min of meer in de zelfde omgeving leven. Inmiddels is het Ras Turkse Angora volledig door de Catfancy als ras geaccepteerd. Bij de Fife is dat als laatste gebeurd, In 1988 werd het ras als zodanig erkend, echter alleen in de kleur wit met diverse oogkleuren. Je had dan de vreemde situatie, dat ma wit had, de witte kittens een stamboom kregen, maar de gekleurde kittens een registratiebewijs kregen. Deze kromme situatie heeft geduurd tot 1993, waar toen in maart van dat jaar de erkenningshow voor de gekleurde turkse angora werd gehouden, met groot succes. Vanaf 1 januari 1994, was het ras volledig erkend. Het ras Turkse Angora is er in het zwart, blauw, rood, crème, schildpad, zilver (en daarin de smoke zonder tabby, de tabby variant heet zilver tabby). Al deze kleuren zijn er in 3 tabby variëteiten en wel gemarmerd, gestreept en gevlekt. Tevens met en zonder wit. Echter de kleuren lilac, choc, chinamon en fanw, horen niet bij de Turkse Angora thuis, want heeft een Angora deze kleur, dan is deze niet raszuiver. In Engeland is wel een kat in deze kleuren, echter dat heeft niks met de Turkse Angora te maken, ook al heet deze kat dan Angora kat. Hij heeft zijn oorsprong in diverse oosterse rassen en wordt op het vaste land ook wel Mandarin genoemd.

ONTWIKKELING VAN HET RAS

Hoewel de fok van de Turkse Angora de ervaring geeft, net als bij alle andere witte rassen, dat de kleur wit redelijk dominant is, komen er toch altijd een aantal gekleurde kittens in een nest voor. Deels omdat een verstandige fokker altijd een witte kat met een gekleurde partner zet, tevens omdat de kruising wit x wit tegenwoordig in Europa verboden is. Tevens behoren de witte exemplaren waar mee gefokt wordt, in bezit te zijn van een gehoor test (BAER test). We kunnen ons de dominantie van het wit voorstellen alsof we vanuit een vliegtuig op het witte wolkendek uitkijken. Soms breken de wolken open en zien we de kleuren van het landschap eronder. Een bijzonderheid bij alle witte katten is de variatie in oogkleur. Beide ogen zijn blauw, of amber, of groen, of odd-eyed, (een oog blauw en de ander groen of amberkleurig). Bij de fok dient men rekening te houden met de oog- en vachtkleur van de ouders. Dit om het doofheidssyndroom van Waardenburg te verkomen.

KARAKTER

Op het eerste gezicht is men meestal verrukt van de gracieuze schoonheid van de Turkse Angora. Maar iedere fokker of liefhebber van deze kat, weet te vertellen, dat hoewel de katten onderling veel gemeen hebben, iedere Turkse Angora een heel eigen typering in zijn gedrag heeft. Een ‘katten-persoonlijkheid’ dus. De Turkse Angora is open voor contact, is alert en intelligent. Hierdoor is het mogelijk het dier goede gewoontes aan te leren (waar ze zich ook niet altijd aan zal houden). Kenmerkend is de speelse onderzoekende aard van het dier. Dit blijkt genoeg als men samen het huishouden doet: sleetje rijden op de stofzuiger, kiekeboe spelen om de hoek van de deur of favoriet mee lopen zittend op je schouder. Bekend zijn de verhalen over de voorliefde voor water. We moeten dit echter meer toeschrijven aan de nog voortlevende gewoonten uit de natuurlijke leefomstandigheden, waarbij het jagen op levend voedsel een bestaansvoorwaarde was. Hierbij behoorde ook het vissen in kleine beekjes en stroompjes, dit gedrag zien we vaak rond het watergebeuren (drinkbak, vijver).

VERZORGING

In tegenstelling tot de Perzische kat vraagt de vacht van de Turkse Angora relatief weinig onderhoud. Er vormen zich in de half lange vacht bijna nooit klitten en uren lang borstelen is dan ook niet nodig. Ook het feit dat de kop normaal is uit gegroeid betekent dat er met de ogen, neus en tong geen problemen zijn. Kammen en borstelen heeft vooral nut in de rui periode, soms een bad, echter vooral een show kat moet van jongs af aan geleerd worden dit allemaal normaal te vinden.

Conclusie

De Turkse Angora is een goed gedomesticeerde kat, nog erg natuurlijk, met een speels, lief en erg oorspronkelijk karakter. Een kat met weinig onderhoud en verzorgingsproblemen. Erg belangrijk is, als u een kitten aanschaft en u bent veel weg, neem er dan twee. Ze kwijnen weg zonder gezelschap en kunnen moeilijk tegen alleen zijn. Het is de ideale kindervriend mits men de kinderen leert om respectvol met een kat om te gaan, dan hebben ze een vriend voor het leven.

Wit of in kleur, een gezelschapdier en huisgenoot die het gezelschap van mensen ZEER op prijs stelt en vanuit een serene positie de mens welwillend gade slaat. Die op tijd alle aandacht nodig heeft, daarom een goed bedoeld advies: koopt u Turkse angora op een adres waar de kittens goed gesosalizeerd zijn.